STERILISATIE VAN (ZWERF)KATTEN – WELDRA EEN VERPLICHTING ?



Zoals u reeds kon lezen in onze vorige “Keten” overhandigde de Raad voor Dierenwelzijn een adviestekst aan de Minister die in die richting gaat.
In afwachting van een reactie willen wij hier toch nog even alles op een rijtje zetten en kattenbezitters er toe aanzetten hun dier te laten steriliseren/castreren en vooral een aantal misverstanden uit de weg ruimen.

Castratie/sterilisatie is tegen de natuur

Een dier is geen mens. Sexualiteit heeft voor de kat geen affectieve gevoelswaarde. Het is een pure instinctieve daad, die hem opgelegd wordt door zijn hormonen.

Na een Castratie/sterilisatie zal de kat verdikken

Het is wel zo dat een kater of een kattin die niet meer op zoek moet gaan naar een partner meer interesse zal gaan tonen voor zijn of haar eetbak.
Het is dan ook aan het baasje om het door de dierenarts voorgeschreven dagelijks rantsoen niet te overschrijden. De kat aanzetten tot spelen is een goede fysieke oefening. Zo dit niet mocht helpen dan kan uw dierenarts u “light” voeding aanbevelen.
Geopereerde katers of katinnen zijn kalmer, voelen zich dichter bij hun baasje, zijn meer huisgebonden, zijn aanhankelijker...

Zwangerschap : een noodzaak?

Men hoort dikwijls zeggen dat een kattin alvorens gesteriliseerd te worden minstens éénmaal jongen moet hebben. Dit is een totale misvatting. Een kattin is over ’t algemeen een beschermende en aandachtige moeder, maar als ze nooit het moederschap gekend heeft zal ze zich hier niet beter of slechter door voelen, integendeel.
De zwangerschap en de geboorte moeten van dichtbij gevolgd worden en het gebeurt niet zelden dat er beroep moet gedaan worden op een dierenarts omdat er zich complicaties voordoen wat de kat doet lijden en wat bovendien belangrijke kosten voor het baasje met zich meebrengt.
En vervolgens, zeker niet onbelangrijk, moet men zich bezighouden met de kittens. Er moet op zoek gegaan worden naar baasjes. Als het nog kleine bolletjes wol zijn geraakt iedereen vertederd en zegt men al gauw er eentje te willen adopteren. Tot het zo ver is… en dan blijft men met de kittens zitten. De enige oplossing is dan het asiel of de dierenbescherming. En deze zijn al overstelpt en oververzadigd !!

Een geboorte maakt deel uit van de opvoeding van een kind

Ook dit is totaal uit de lucht gegrepen ! Natuurlijk is het mooi om die kleine “peluchen” bolletjes ter wereld te zien komen en vervolgens te zien drinken bij de “mama”, enz... maar zoals hierboven reeds beschreven : wat gebeurt er met de kittens eens ze bij de moeder mogen weggehaald worden ??



Het is een feit waar men niet omheen kan : er zijn teveel zwerfkatten !! En, geloof ons, het begon allemaal met één kat die op een dag door iemand gedropt werd… Die ontmoette een “partner” en samen konden ze aan de voortplanting beginnen. En op die manier zwerven er nu duizenden en duizenden katten rond die niet gesteriliseerd/gecastreerd zijn. En die zijn niet bij iedereen geliefd want :

• Tijdens de paringstijd zorgen ze voor overlast (het schreeuwen van de katinnen)
• Ze bakenen hun terrein af en zorgen op die manier voor geurhinder
• Ze moeten op zoek gaan naar eten en scheuren hiervoor vuilzakken open
• Ze worden ziek
• Enz...

Reeds jaren helpt de Blauwe Wereldketen bij het financieren van sterilisaties/castraties van zwerfkatten. Ter illustratie vindt u hieronder een overzicht van het budget van de laatste 6 jaar :

2004	€ 11.382,55
2005	€ 9.481,88
2006	€ 14.402,06
2007	€ 15.493,00
2008	€ 18.938,60
2009	€ 36.162,78
2010	€ 47.446,02

Zoals u kan merken is het einde van de tunnel nog altijd niet in zicht, integendeel.



Het is daarom een grote noodzaak dat de minister snel een beslissing neemt en een degelijk “zwerfkattenbeleid” op punt stelt. Het aantal (zwerf)katten moet dringend beperkt worden en op termijn tot nul herleid worden. Dit kan alleen door het probleem op het terrein aan te pakken en van start te gaan met grootse sterilisatiecampagnes.
Iedereen moet bewust gemaakt worden van de noodzaak om de kat-tenbevolking te steriliseren/castreren. Dit kan alleen door het opzet-ten van grootse sensibilisatiecampagnes op nationaal vlak.
Wij gaan alvast van start met een affiche-campagne. Achteraan in deze Keten vindt u een affiche die voor zich spreekt. Mogen wij u vragen deze op een goed zichtbare plaats op te hangen; wij willen een zo groot mogelijk publiek bereiken en dit kan alleen maar met uw hulp, beste leden, waarvoor onze oprechte dank bij voorbaat.

---

OP DE WERELD GEZET EN GEDOEMD OM EEN VROEGTIJDIGE DOOD TE STERVEN DIT IS HET LOT VAN HEEL WAT KATTEN !!

Want:
Ze worden vergiftigd
Ze lopen infecties op en worden ziek
Ze worden doodgeschoten
Ze komen om in het verkeer
Ze sterven uit hongersnood gedrukt op



DAAROM : STERILISEREN = BESCHERMEN !

LAAT UW KAT STERILISEREN EN VOORKOM VEEL DIERENLEED EEN GOUDEN RAAD VAN DE
Blauwe Wereldketen
www.bwk-cbm.be
Visélaan 39 – 1170 BRUSSEL
Tel : 02/673 52 30

---

UP DATE AANGAANDE DE DIVERSE ACTIES VAN DE BLAUWE WERELDKETEN IN SAMENWERKING MET ANDERE VERENIGINGEN VOOR EEN VERBETERING VAN DE WETGEVING INZAKE DIERENWELZIJN

Verbod op kattenjacht in Wallonië:

Eindelijk is er nieuws aangaande de campagne tegen de jacht op katten in Wallonië. In februari hadden we samen met GAIA en Animaux en Péril opnieuw (voor de derde maal) een gesprek met de Waalse minister voor Leefmilieu Benoit Lutgen. De Waalse jachtwetgeving wordt pas in 2011 herzien en het blijkt juridisch erg moeilijk, zo niet onmogelijk, om dat vroeger te doen. De minister stelde voor om – als voorbereiding op een wetswijziging in 2011 – een wetenschappelijke studie uit te laten voeren. Die moet de verwilderde katten in Wallonië in kaart brengen en uitzoeken hoe diervriendelijke alternatieven het geweer kunnen vervangen. De minister wil nagaan hoe groot het probleem is van verwilderde katten, hoeveel katten er in welke jachtgebieden leven, of en in welke mate de dieren schade richten aan fauna en hoe diervriendelijke alternatieven voor het geweer het best in de praktijk worden gebracht. Dit is werkelijk een stap in de goede richting. De minister engageert zich uitdrukkelijk om op termijn een einde te maken aan de jacht op katten met het geweer. We zullen nauw betrokken worden bij de opzet van de wetenschappelijke studie. Wanneer de administratie van de minister de projectinhoud voor de studie uitgewerkt zal hebben, zullen wij de gelegenheid krijgen om deze aandachtig te bestuderen en te evalueren. Op basis van de resultaten van de wetenschappelijke studie kunnen we samen met de minister ijveren voor een wetswijziging zodat de populatie van verwilderde katten niet meer gereguleerd kan worden door de dieren neer te schieten. Uiterlijk in april wordt de studie opgestart. Het spreekt vanzelf dat we u via deze weg verder op de hoogte zullen blijven houden.

Zwerfkattenproblematiek:
De Blauwe Wereldketen heeft actief kunnen meewerken in de werkgroep “zwerfkatten en katten in dierenasielen” die ongeveer een jaar geleden opgericht werd binnen de Raad voor Dierenwelzijn.
Na een zestal vergaderingen werd er tussen de diverse partijen die rond de tafel zaten - zijnde dierenbeschermers, kwekers, dierenartsen, consumentenvereniging – een consensus bereikt en kon er een adviestekst voorgelegd worden aan de bevoegde Minister die dierenwelzijn binnen zijn competenties heeft.
Hierin wordt o.a. voorgesteld dat:

• Alle katten gesteriliseerd worden, met uitzondering voor fokkers
• Identificatie en registratie van huiskatten
• Elke stad/gemeente verplicht wordt om een zwerfkattenbeleid op te stellen dat erin bestaat zwerfkatten te vangen, te steriliseren en terug te plaatsen. Vangen en euthanaseren kan enkel in geval van bewezen overlast en/of gevaar voor de volksgezondheid en op voorwaarde dat alle andere mogelijkheden onderzocht werden, en uiteraard ook in geval van zieke dieren

Het spreekt vanzelf dat het hier enkel om een advies gaat dat gegeven wordt aan de Minister. Het is nu aan deze laatste om te beslissen of dit in een wet of Koninklijk besluit gegoten wordt, al of niet volledig of gedeeltelijk zoals voorgesteld door de werkgroep. Wij hopen uiteraard dat dit zo snel mogelijk in praktijk zal gebracht worden want het is werkelijk HOOGDRINGEND dat hieraan iets gedaan wordt, zodat uiteindelijk de zwerfkattenpopulatie tot nul kan herleid worden.

NIEUWE WETGEVING INZAKE DE VERKOOP VAN HONDEN EN KATTEN IN DIERENWINKELS

Deze is van kracht geworden op 1 januari 2009. Dit wil dus zeggen dat er sinds die datum geen fysieke aanwezigheid van honden of katten meer mag zijn in dierenwinkels, en ook niet in de aanhorigheden (bvb. achter de winkel, in de tuin, enz…). Dierenwinkels die dit wensten hebben een aanvraag kunnen indienen om erkend te worden als kweker. Hiervoor moeten ze uiteraard voldoen aan de wetgeving dienaangaande (K.B. van 17/02/1997 en 27/4/2007) en de kwekerij mag bovendien niet op hetzelfde adres gevestigd zijn als de dierenwinkel. Gezien echter de traagheid waarmee erkenningen afgeleverd worden wordt er nog een zekere “overgang- of tolerantieperiode” toegestaan voor diegenen die kunnen bewijzen dat ze voor 31 december 2008 een aanvraag indienden tot erkenning en dat ze bovendien gestart zijn met de nodige aanpassingen. Dierenwinkels die toch nog honden of katten zouden tentoon stellen en die geen aanvraag ingediend hebben zijn in overtreding met de wet van 1 januari 2009 en er zal tegen hen bijgevolg klacht ingediend worden. Wij hebben aan onze afgevaardigden gevraagd dit allemaal goed in ’t oog te houden en bij de minste overtreding de nodige stappen te ondernemen.

U ziet beste leden dat uw inspanningen voor het inzamelen van handtekeningen niet tevergeefs geweest zijn. Voor de drie hierboven aangehaalde items riepen wij uw hulp in en u reageerde massaal.
En met succes ! De te volgen procedures zijn soms wat van lange duur, maar kunnen vaststellen dat we uiteindelijk vooruitgang boeken is voor ons, dierenvrienden, heel hoopgevend en aanmoedigend ! Nogmaals onze dank voor uw medewerking aan het welslagen van dergelijke acties.

---

Onze hangbuikvarkentjes

	In september 2005 worden wij ervan op de hoogte gebracht dat er zich in Pepingen op een terrein een aantal hangbuikvarkentjes bevinden, praktisch volledig aan hun lot overgelaten. Op het terrein liggen autobanden, afgedankte frigo’s, kortom bijna een echt stort. Het is afgespannen, maar vermits de draad op sommige plaatsen beschadigd is gaan de varkentjes af en toe op wandel in de straten van Pepingen en zelfs langs de spoorweg die naast het terrein loopt. De dieren worden sinds augustus 2005 gevoed door een voorbijgangster die ons trouwens van de zaak op de hoogte bracht. Onze inspecteur uit Drogenbos, aan wie we het dossier overmaakten, slaagt erin de eigenaar van de dieren op te sporen. Deze verklaart dat de dieren eigenlijk van haar man zijn, die gehospitaliseerd is en niet meer naar huis zal komen, en dat zij werkelijk niet voor de varkens kan zorgen, noch financieel, noch materieel. Ze gaat ermee akkoord afstand te doen van de dieren en ondertekent in die zin een verklaring.
Vanaf dat ogenblik behoren de dieren toe aan de Blauwe Wereldketen en kunnen wij op zoek gaan naar een goede opvang voor hen. Maar dat loopt niet van een leien dakje ! Geen enkel dierenpark, kinderboerderij, zustervereniging, is bereid ze op te vangen. Reden : geen plaats! Uiteindelijk belanden we toch bij een vereniging uit Lille, die zich enkel en alleen met hangbuikvarkentjes bezighoudt, en die bereid is de ganse groep op te vangen. Ze komen eerst een kijkje nemen en merken al gauw dat het vangen van de dieren ook geen sinecure zal zijn : het is een groot terrein en de dieren rennen in alle mogelijk richtingen. Na wat over en weer gebel krijgen we een groep mensen samen bestaande uit een aantal toegewijde inspecteurs van onze vereniging, zowel uit Vlaanderen als uit Wallonië, een dierenarts uit Ottignies en een verantwoordelijke van een zustervereniging die gewoon is aan dergelijke acties. De dierenarts zou van de gelegenheid gebruik maken om de beren ter plaatse te castreren vermits ze toch al een beetje verdoofd zullen zijn. Onze “varkentjes” zijn echter vinniger en krachtiger dan we dachten. Na een paar uren slagen we erin de twee zeugen te vangen en te laten overbrengen naar Lille.
	Rest ons nog de drie beren. Daags na ons bezoek waren ze al uitgebroken op zoek naar hun “vrouwtjes”. Een paar weken later zetten we onze actie verder. 5 uur hadden we nodig om de drie resterende beren te vangen en te laten castreren en ze veilig te laten overbrengen naar Lille. Daar hebben ze hun “vrouwtjes” teruggevonden. De Blauwe Weredketen blijft eigenaar van de dieren (via een contract) en de mensen van het “Nest” zorgen ervoor dat ze de zorgen krijgen die ze nodig hebben. Een verhaal met, gelukkig, een “happy-end”, maar hier werd nog maar eens het bewijs geleverd dat men goed moet nadenken alvorens dergelijke dieren in “huis” te halen. Ze wegen al makkelijk tussen de 90 en 100 kg en men kan er niet mee omgaan als met een hond of een kat !

Home.